тамхилангаа

Саарал үнс нь намайг цас адил дарж

Сарниж амжаагүй утаа нь цээжин дотор манантаж

Шарлаж бохирдсон шүүр нь цоорхой шүдэнд зоогдож

Шархадсан зүрхээ би бохиор нь лацдаж байна

            Яг одоо

Санааширч суудаг эцгийнхээ үнсний савыг мөрөөсөж байна

Сармай шиг хөх өвгөдийнхөө мод толгойд биширч байна п

Багадаа нууж татсан адууны хомоол үнэртэж байна

Байдагаа хувааж эдэлсэн нөхрийн минь үг санагдаж байна

            Тамхины утаандаа төөрч ганцаардалаа мэдэрч байна

            Таталцалын хуулийг үзэн ядаж өөдөө хөөрмөөр байна

            Тархинд буусан үгс гарын салаагаар урсаж байна

            Тамхи татах сайхан байнаа ахиад нэгийг асаамаар байна

                                                            2006-07-15

 

****

            Эрх хонгор тэр минь саахалтын залуутай суусан гэнэ

            Эрдэнэ засгийн унаганд хамтдаа хоёул сундалдсан гэнэ

            Их хотын чимээнээс тэр  сурагийг ялгаад

            Ихэр татах эрхгүй нийтийн унааны сандалд...

 

...

 

Бороон дусал цонх даган доошилж

Бойтгон зүрх ховдол эгшээн чихарна

Босон харайж гитараа шүүрэх хэрэггүй

Бодвол орчлон надад гуниг л аялаа биз...

 

,,,,

Салхи улина... сэтгэлд хүүгнэ

Самсаа шархирна... дүү минь бодогдно

Шалгалт шаналгана... хичээлээ дэлгэнэ

Шарх сэдэрнэ... зүрх зовно

            Зүрх хүснэ... хайраар хатна

            Зүүдэндээ үйлдэнэ... багшдаа ярина

            Сэрүүндээ бодно... дүүгээ л санана

            Сэтгэлээ сойно... салхинд алдарна

                                                            2005-5-26

 

Санамсаргүй

Санамсаргүй хөлөөд өшиглөх нь гар барих аргатай

Санамсаргүй чамтай танилцсан нь насны хань шиг төөрөгтэй

Санамсаргүй чамтай таарсан нь болзосноос илүү догдлолтой

Санамсаргүй харц тулгарах нь сэтгэлээ нээсэн уяралтай

            Санамсаргүй та хоёрыг хархад харц буруулах гомдолтой

            Санамсаргүй та хоёртой таархад зам буруулах гунигтай

            Санамсаргүй чи намайг харахдаа сэтгэл аргадах аястай

            Санамсаргүй чи надтай таарахдаа яриа өдөх мэндтэй санамсаргүй.....

 

тэмдэглэлийн дэвтэр

Өнөө орой намуухан байна

Өөртэйгөө би хоёулахнаа байна

Өнгөрсөн бүхэнд хань болсон

Өнөөх дэвтэр нээлттэй байна


Шарлаж сараачсан хуудсанд чинь

Шаналан гунигаар хавчуурга хийдэг би

Орь ганц тэмдэглэлийн дэвтэр минь

Одод нойрссон тэнгэрийн хэвтэр минь


Дутаасан хуудас бүрийг минь өршөө

Дурлалын захидал болсон бүү өширхөө

Онгод хөглөсөн сэтгэлийн дэвтэр минь

Охидод одсон итгэлийн нэвтрэх минь


Өнчин бодолын загвар минь чи

Өнгөт зүүдний дагавар минь чи

Өрөөлд хамаагүй сүнс минь чи

Өнөд хийсэхгүй сүүдэр минь чи


Хамрын цус, андын дурсамж, шарласан навчыг

Хайрын дуу, өдрийн тэмдэглэл, өвсний үнэрийг

Хүүхний зураг дуусаагүй шүлэг, дурлалын захиаг

Хааяахан таарах муушигны тэмдэглэл, мөнгөний тооцоог


Амьдарлаа чам дээр ингэж

Алганы  хээ шиг зурсан болохоор

Бие сэтгэл салахын цагт

Би чамайг ирээдүйд орхиноо..


Өнөө орой намуухан байна

Өөртэйгөө би хоёулахнаа байна

Өнгөрсөн бүхэнд хань болсон

Өнөөх дэвтэр нээлттэй байнаа

                                                2007-10-04





 

Тэнгэрт одсон чамдаа...

Сэтэрхий сарны  царайг сэмэрхий үүл барлаж

Сэрүүн унтаагийн хооронд хуурамч зүүд дарлаж

Сэтгэлийг минь дурсамж  хурдны морь шиг тарлаж

Сэлэмний ир шиг шөнө эрлэгийн элч шиг тамлаж байна 

Амьсгалыг чинь хайгаад салхи шороо ухаж бэдэрсэн

Аньсага чийгтэж зүрхлэхгүй нулимс ухарч бэдэртсэн  

Амьдарлын жамтай зөрөхдөө хүрээд ирнэ гэж хэдэрлсэн

Авсны дэргэд салхи гудайж, нулимс эвлээд үхэлтэй эвлэрсэн... 

 

 

 

Ганцаардал

Ганцаардаж байна салхи исгэх уяаны шон шиг

Ганихарж байна шувууд нисэх уяхан намар шиг

Галав юүлвүү орчлон дэлхий уядсан төмөр шиг

Гадаа хүйтэн гэрт халуун уйдсан өдөр шив

            Чамайг үгүйлюү сэтгэл минь аргамжаатай ботго шиг

            Чанх дээр эргэх шувуу бодолтой минь ханьсах шиг

            Гэрэл, сүүдэр биесээ хүсэвч орчлон хясах шиг

            Гэрт хүйтэн гадаа халуун уйдсан өдөр шив дээ...

 

 

НА-3-ын тэр охинд

Намрын хонгор салхи сэтгэл эсгэн эсгэрнэ

Навчин гилбэрт бүсгүй зүрх зүсэн гэрэлтэнэ

Гэгээвчээр нэвтрэх салхи гэзгэнд нь хүрч элбээд

Гэгэлгэн аялгуу болж эс бүхэнд минь шингэнэ

 

 

сурганы лекц А заал

Уйлсан тухай /бодрол/
          Шүхэрт тэнгэрийн дор хурмастын борооноос хоргодон ганцаар уйтгарланам...      Норсон үсийг минь илбэх нулимсан дуслууд өнчин сэтгэлийг завсаргүй сүлнэ.      Тэр дуслууд сэтгэлийг минь тэжээн тэтгэх гэж сэвшээ салхийг, тунгалага агаарын хамт урьхуйд         хацарт эрхлэн, урууланд минь хоргодох зүрхэн навчис нүдэнд эргэнэм...      Өнгө тэргэл саран авхай үүлэн сиймхийгээр намайг ажиж чамайг эрэлхийлнэ.      Би -“Чамайгаа ирчихэж” гэж уулга алдан солин эндүүрмээр жижигхээн цэцэг модон сандалд угшсан       хөвднөөс миний дэргэд урганам.
"Уйлсан тухай /бодрол/" цааш унших »
(Нийт: 58)


Powered by